مارپیچ‌های لگاریتمی

مارپیچ‌های لگاریتمی

شرح:

متاسفانه طوفان «راماسون» که بسیار نزدیک ما است و کهکشان M101 که 25 میلیون سال نوری از ما فاصله دارد، آنقدر که به‌نظر می‌رسد شبیه هم نیستند. قطر طوفان تنها هزار کیلومتر است در حالی که قطر کهکشان مارپیچی(همان M101) نزدیک به 170 هزار سال نوری است. گذشته از ابعاد متفاوتی که این دو دارند، سیستم‌های مختلفی شکل گیری و توسعه و گسترش این دو را کنترل می‌کنند. با این حال این دو به طرز شگفت آوری به هم شبیه هستند. هر دو بازوهایی دارند که نمایانگر منحنی هندسی خاصی است که با نام مارپیچ لگاریتمی می‌شناسیم. مارپیچی که بخش‌های آن به طور جدا از هم از مرکز جدا شده و بسط می‌یابند. این منحنی به نام‌های مختلف از جمله مارپیچ متساوی الطرفین، مارپیچ گسترشی، مارپیچ برنولی یا «مارپیچ میرآبلیس» شناخته می‌شود. با هر نامی، خصوصیات جالب این منحنی آن را بسیار جذاب می‌کند چنان که از کشف آن در صده‌ی 17 میلادی توسط فیلسوف معروف، رنه دکارت، ریاضیدانان را به خود مشغول کرده است. این طرح بسیار بیش از شباهت اتفاقی بالا در طبیعت دیده می‌شود. برای مثال مارپیچ‌های لگاریتمی می‌توانند چگونگی حرکت ذرات زیر اتمی را در اتاقک حباب توصیف کنند. همچنین نوع قرار گیری بذرهای گل آفتابگردان و برگه‌های گل کلم از این الگو پیروی می‌کند.



 

نوشته شده توسط ستاره شب در 87/02/31 ساعت 14:17 موضوع مطالب علمی؛ فرهنگی و هنری | لینک ثابت